In memoriam Bert Meyer

Wat een gemis… Op 9 juni, kort na zijn 67e verjaardag eind mei, is Bert Meyer overleden. Hij zat in juni 2016 precies 45 jaar in het entertainmentvak en heeft in die tijd een indrukwekkend cv opgebouwd. Voor zichzelf, maar vooral voor de mensen om hem heen. Bert was namelijk een mensenmens, dat was een van de dingen die ons bonden.

Een van zijn sterke kanten was, dat Bert zich altijd met de juiste mensen wist te omringen en hen de ruimte gaf zich te ontplooien. Vraag maar aan Florent Luyckx en Martin Dodd, of aan artiesten als Caro Emerald. Want talent hebben (en/of een geweldig album maken) is één, maar dat omzetten in succes is twee. Of het nu om muziek ging of mensen, Bert had een feilloos oor voor hits en daar draaide het voor hem om.

Een andere belangrijke drijfveer was passie. Twee keer per jaar gingen Bert en ik uit eten en spraken we de branche door. Muziek, media, nieuwe ontwikkelingen en hoe we daar tegenaan keken. Vanuit opgebouwde kennis, maar ook vanuit passie. Onze liefde voor de branche en ons vak was een grote gemene deler. Of beter: een grote gemene verbinder. In het bijzonder gold dat voor onze liefde voor het liedje. Radiovriendelijk en liefst hitgevoelig (wat dat tegenwoordig ook nog betekent…).

Bert en ik hadden een vertrouwensband opgebouwd waarbij we elkaar alles konden zeggen. Vanwege ons verschil in leeftijd en ervaring zou je misschien verwachten dat hij sprak, terwijl ik luisterde. Maar hij luisterde en observeerde juist graag, waardeerde altijd mijn invalshoeken en stelde zich daarvoor open.
Dat neemt niet weg dat hij ook graag de kennis en ervaringen deelde die hij zelf had opgedaan en nog aan het opdoen was. Er had een mooi boek in al die verhalen kunnen zitten. Een beginnetje daarvan heb ik in 2003 kunnen schrijven, toen hij zich door mij liet interviewen. Dat leverde naar mijn gevoel een van mijn mooiste artikelen op, omdat Bert het achterste van zijn tong liet zien op zowel zakelijk en financieel gebied, als persoonlijk.

Ook onze halfjaarlijkse gesprekken hadden altijd een persoonlijke component. Oprechte interesse in elkaars welzijn, belevenissen en ervaringen. Bert heeft me vele tips gegeven als ik op het punt stond om zakelijk of privé een belangrijke beslissing te nemen. Hij hamerde er altijd op dat een goed ideaal het waard is om na te streven en dat je jezelf niet te grabbel moet gooien. Bert was er voor me toen mijn vader overleed en wat had ik er graag voor hem willen zijn toen het slecht ging met hem. Maar het ging te snel en ik ben ervan overtuigd dat hij zelf ook overrompeld is door de gebeurtenissen. Zo had hij het niet bedoeld als hij me weer eens vertelde over zijn fascinatie met snelheid. Dat ging dan over snelle auto’s en de kick van 250 km/h rijden.

Sowieso stond Bert zichzelf graag toe te genieten. Van lekker eten met een goede wijn erbij, van een fijn huis en van mooie reizen. Twee weken geleden was hij nog in San Francisco. “Guess what haha….We passed it!”, schreef hij in zijn laatste bericht op Facebook bij een foto van de Golden Gate Bridge. Wat verschrikkelijk dat hij kort daarna een hobbel tegenkwam die een brug te ver bleek.

Ik heb veel van Bert geleerd en hij, zei hij zelf, ook van mij. Daar ben ik dankbaar voor. Heel veel sterkte voor zijn vrouw Regina die altijd prominent in zijn verhalen figureerde, zijn (klein)kinderen waar hij zo trots over vertelde en andere familieleden, vrienden, (ex)collega’s en bekenden om dit verlies te dragen.

Bedankt voor alles Bert, rust zacht…

Bert Meyer

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here